Yıldırım: Kameranın Beklemek Zorunda Olduğu Dal
Nişan almak için fazla hızlı bir çakma; örtücüyü açık bırakıp anı fırtınanın seçmesine izin vererek yakalanır.
Tek bir çakma gibi görünen şey çoğunlukla birkaç çakmadır. Soluk, kademeli bir öncü, buluttan kısa sıçramalarla yolunu yoklayarak iner; yere bağlandığı anda parlak bir geri dönüş boşalımı aynı yoldan yukarı koşar ve havayı yaklaşık 30.000 dereceye kadar ısıtır. Sonraki boşalımlar çoğu zaman saniyenin küçük bir kesrinde aynı kanalı yeniden kullanır; yıldırımın bazen göz kırpmak yerine titreşiyormuş gibi görünmesinin nedeni budur.
Buna yetişecek şekilde örtücüye kimse basamaz; bu yüzden olağan yöntem zamanlamadan vazgeçmektir. Kamera tripodda, diyafram yaklaşık f/8 ve loş ışıkta on ila otuz saniyelik pozlamayla kare yalnızca bekler, içine ne düşerse kaydedilir. Pek çok kare boş döner. Örtücüyü açık bırakmak bütün boşalımları tek fotoğrafta da toplar; bu yüzden rüzgâr kanalı iki boşalım arasında kaydırdıysa ana kanal daha kalın ya da hafifçe çift görünebilir.
Aranmaya değer olan ince yan dallardır. Bunlar yere hiç ulaşmamış öncü yollarıdır ve ağacın düzenli dallanmasına hiç benzemeyen, gevşek ve eşit olmayan açılarla çatallanırlar. Gök gürültüsüne kadar saniye saymak, kilometre başına kabaca üç saniye, fırtınanın ne kadar uzakta olduğunu söyler. Koyu bir ekranda şimşek camın üzerinde parlak bir çatlak gibi okunur; içeriden aydınlanan bulut ise geri kalanı alçak bir morla doldurur.
Bu koleksiyonda
