Bir fotoğrafı ekran çözünürlüğünün tam boyutunda ayarlarsınız ve çoğu zaman seçtiğinizden biraz daha büyük görünür; kenarlarda bir şerit gökyüzü ya da bir omuz eksik kalır. iPhone'da bunun nedeni genellikle Perspektif Yakınlaştırma'dır; telefon eğildikçe duvar kağıdını biraz kaydıran paralaks etkisidir bu. Görüntüyü boş bir kenar göstermeden oynatabilmek için sistem önce onu büyütür ve bu büyütmenin bir yerden karşılanması gerekir.
Bedeli, görüntünün çevresinde ince bir çerçevedir; her kenardan genellikle birkaç yüzde ile onda bir arasında kırpılır. Konusu ortada olan dikey bir kare bunu pek fark etmez; ufku aşağıya yakın ya da yüzü üst kenara yakın bir görüntü ise tam da önemli olan kısmı kaybeder. Bazı Android başlatıcıları ters yönde buna benzer bir şey yapar, ana ekran sayfaları arasında kaydırırken duvar kağıdını yana doğru kaydırır ve bu da ekrandan daha geniş bir görüntü ister.
Bununla başa çıkmanın iki sakin yolu var. Duvar kağıdı ayarlarında etkiyi kapatırsanız görüntü piksel piksel yerine oturur; ya da etkiyi açık tutup nefes alacak payı olan, dört kenarın yakınında önemli hiçbir şey bulunmayan görüntüler seçersiniz. O zaman arka plan elinizle birlikte sallanabilir ve seçtiğiniz görüntünün tamamını göstermeye devam eder.