صفحه‌ی جوهر الکترونیکی فقط هنگام تغییر برق مصرف می‌کند. کپسول‌های ریز رنگدانه‌ی سیاه و سفید در جای خود رانده می‌شوند و پس از آرام گرفتن همان‌جا می‌مانند، پس تصویر روی کتاب‌خوانِ خواب‌رفته اصلاً تازه‌سازی نمی‌شود. بسیاری از کتاب‌خوان‌ها حدود شانزده سطح خاکستری نشان می‌دهند؛ بعضی اجازه می‌دهند برای این صفحه تصویر خودتان را بگذارید و بعضی فقط جلد کتابی را نشان می‌دهند که می‌خواندید.
شانزده خاکستری عددی است که باید طرح را بر مبنای آن ریخت. آسمان یکدست یا یک گرادیان نرم به پله‌های دیدنی تقسیم می‌شود، یا وقتی دستگاه دیترینگ اعمال می‌کند به الگوی ریزِ نقطه‌ها می‌شکند، و عکسی که در گرگ‌ومیش گرفته‌اید ممکن است به یک کارت خاکستری تخت بدل شود. تصویرهایی با خطوط بیرونی روشن، سطح‌های بزرگ و آرام و فاصله‌ی واقعی میان تیره‌ترین و روشن‌ترین تنها خیلی بهتر دوام می‌آورند: یک درخت تنها در مه، یک پلکان زیر نور تند، ردیفی از بام‌ها. اگر پیش از انتقال، تصویر را خودتان به خاکستری تبدیل کنید، بیشتر این‌ها را از قبل می‌بینید.
اندازه مثل گوشی مهم نیست، اما هماهنگ بودن با صفحه باز هم کمک می‌کند. بسیاری از کتاب‌خوان‌های شش و هفت اینچی با حدود ۳۰۰ پیکسل در هر اینچ و قاب عمودی ساخته شده‌اند، پس تصویر عمودی با وضوح بومی دستگاه از مرحله‌ی دوم تغییر اندازه و کمی نرمیِ همراهش جلوگیری می‌کند. گاهی پس از خواب، ردّ کم‌رنگ صفحه‌ی قبلی پیدا می‌شود و یک تازه‌سازی کامل آن را پاک می‌کند. روی صفحه‌ای که روزها یک تصویر را نگه می‌دارد، انتخاب معمولاً به این برمی‌گردد که صبح دوم هم تصویر آرام به نظر می‌رسد یا نه.
