Een e-inkscherm gebruikt alleen stroom als het verandert. Piepkleine capsules met zwart en wit pigment worden op hun plek geduwd en blijven daar liggen zodra ze zijn gaan zitten, dus het beeld op een slapende reader wordt helemaal niet ververst. Veel readers tonen ongeveer zestien grijstinten; sommige laten je een eigen afbeelding voor dit scherm kiezen, andere laten alleen de kaft zien van het boek dat je aan het lezen was.
Zestien grijstinten is het getal om rond te plannen. Een gladde lucht of een zachte kleurovergang wordt in zichtbare stappen opgedeeld, of breekt in een fijn stippenpatroon als het apparaat dithering toepast, en een foto bij schemer kan veranderen in een vlakke grijze kaart. Beelden met duidelijke contouren, grote rustige vlakken en een echt verschil tussen de donkerste en lichtste tonen overleven veel beter: een enkele boom in de mist, een trap in hard licht, een rij daken. Als je het beeld zelf naar grijswaarden omzet voordat je het kopieert, zie je het meeste hiervan van tevoren.
Formaat doet er minder toe dan op een telefoon, maar aansluiten op het paneel helpt nog steeds. Veel readers van zes en zeven inch zitten rond de 300 pixels per inch in een staand formaat, dus een staand beeld in de eigen resolutie van het apparaat voorkomt een tweede schaalronde en de lichte zachtheid die daarbij hoort. Soms schemert na het slapen een vage nawerking van de vorige pagina door, en een volledige verversing haalt die weg. Op een scherm dat dagenlang één beeld vasthoudt, komt de keuze meestal neer op de vraag of het de tweede ochtend nog rustig oogt.
