در آیفون‌های جدیدتر، حالت همیشه روشن تصویر زمینه را خاموش نمی‌کند؛ آن را به‌شدت کم‌نور می‌کند و نرخ نوسازی را به یک فریم در ثانیه می‌رساند. بسیاری از گوشی‌های اندرویدی راه دیگری می‌روند و ساعتی را روی سیاه خالص نشان می‌دهند، شاید با یک پیکسل روشن از هر بیست پیکسل. در هر دو حالت، صفحه قفلی که در روشنایی روز انتخاب کرده‌اید بیشتر ساعت‌های خود را در نسخه‌ای بسیار تاریک‌تر از خودش می‌گذراند.
کم‌نور شدن یکنواخت نیست. بخش‌های روشن تصویر شکل خود را نگه می‌دارند، اما تن‌های پایین‌تر با هم در یک تاریکی تخت فرو می‌روند؛ پس آسمان غروبی که در روشنایی کامل غنی به نظر می‌رسید ممکن است به یک نوار گل‌آلود تبدیل شود. تصاویری که یک سوژه روشن در میان‌تن‌ها دارند، مثل گلی کم‌رنگ یا پنجره‌ای روشن در برابر زمینه‌ای عمیق، بهتر دوام می‌آورند تا صحنه‌هایی که بر جزئیات ظریف سایه‌ها بنا شده‌اند. ساعت هم در تمام آن ساعت‌ها روی تصویر نشسته است، پس یک‌سوم بالایی آرام در اینجا از هر صفحه دیگری مهم‌تر است.
اگر عکس مورد علاقه‌تان در حالت کم‌نور از هم می‌پاشد، iOS اجازه می‌دهد ساعت همیشه روشن را نگه دارید و خود تصویر زمینه را در تنظیمات نمایشگر خاموش کنید، و در بسیاری از گوشی‌های اندرویدی می‌توان برای این حالت تصویری جداگانه انتخاب کرد. ارزش دارد یک دقیقه گوشی را روی میز بگذارید و نگاهش کنید. نسخه‌ای که از گوشه چشم و با یک فریم در ثانیه می‌بینید، همان است که بیش از همه به آن نگاه خواهید کرد.
