بخار چشمه آب گرم: جایی که آب گرم به هوای سرد می‌رسد

بخار آب نامرئی است. چیزی که در صبحی سرد از چشمه آب گرم بالا می‌رود بخاری است که پیش‌تر سرد شده و به قطره‌هایی چند هزارم میلی‌متری تبدیل شده است و هر قطره نور را مثل مه پراکنده می‌کند. همان برکه‌ای که در بعدازظهری ملایم به‌سختی سوسو می‌زند، در منفی ده درجه می‌تواند زیر ابر خودش ناپدید شود، چون هوای سردتر رطوبت بسیار کمتری نگه می‌دارد و بخش بیشتری از آن را درست بالای سطح آب به قطره تبدیل می‌کند.

بخار با هر تغییر کوچک هوا حرکت می‌کند. بی‌باد در ستون‌های آهسته بالا می‌رود و در ارتفاع سر آدم تا می‌شود؛ با نسیمی سبک صاف می‌خوابد و روی آب می‌لغزد و چند ثانیه سنگ‌ها و کرانه دور را نشان می‌دهد و دوباره می‌بندد. برف روی زمین اطراف منبع نور دومی از پایین اضافه می‌کند، برای همین صحنه‌های زمستانی برکه‌های بخارکننده اغلب یکنواخت روشن به نظر می‌رسند، با سایه‌های نرم و تضاد کم میان ابر و دامنه.

خورشید پایین همه‌چیز را عوض می‌کند. نوری که از پشت بخار بتابد قطره‌ها را در برابر درختان تیره‌تر درخشان می‌کند، اما همان ابر وقتی خورشید پشت سر شماست خاکستری یکدست دیده می‌شود. چنین کادری یک ناحیه گرم را نگه می‌دارد و دور تا دورش سفیدی آرام زیادی دارد، و روی دسکتاپ لبه‌های نرم به‌راحتی پشت پنجره‌ها و آیکون‌ها می‌نشینند، چون هیچ چیز در صحنه خط تندی ندارد که با آن‌ها رقابت کند.