Tuz Düzlüğü: Beyaz Zemindeki Çokgenler
Kurak mevsimde bir tuz düzlüğü çatlayıp ufka kadar uzanan alçak sırtlardan bir ağa dönüşür.
Su çekildiğinde bir tuz düzlüğünün yüzeyi pürüzsüz değildir. Çoğu beş ya da altı kenarlı, bir iki metre genişliğinde kaba çokgenlere bölünür ve her birinin kenarında birkaç santim yüksekliğinde bir tuz sırtı yükselir. Herhangi bir yöne bir saat yürüseniz desen aynı aralıkla sürer gider; bu yüzden böyle yerlerin havadan çekilmiş fotoğrafları döşenmiş bir zemine benzer.
Uzun süre bu sırtların nedeni, kabuğun kuruyup çatlaması olarak görüldü. Daha yeni açıklama ise altına bakıyor: yerin altındaki tuzlu su hücreler halinde yavaşça yer değiştirir, ağır tuzlu su çöker, hafif su yükselir ve tuz, yükselen suyun yüzeye eriştiği yerde birikir. Çokgenlerin boyutu da bu dolaşımın derinliğini izler; böyle uzun mesafelerde neden bu kadar düzenli kaldığını da bu açıklar.
Fotoğraflamanın kendine özgü sorunları var. Zemin o kadar parlak ki makinenin ölçümü onu gri sayıyor ve fotoğrafın tamamı donuk çıkıyor; bu yüzden genellikle bir stop ya da daha fazla ek pozlama gerekiyor. Ölçü alınacak bir şey de yok, boyutu bilinen ne bir ağaç ne bir kaya, ve ufkun ne kadar uzakta olduğunu göze çoğu zaman yalnızca bu sırt ağı söylüyor. Ekranda da aynı ağ sessiz bir iş görüyor: soluk bir görüntüye yerinde durmasına yetecek kadar yapı veriyor ve onu her şeyin arkasında tutuyor.
Bu koleksiyonda