Su Birikintileri: Ters Basılmış Şehir

Bir su birikintisinin ayna işi görmesi için derinliğe ihtiyacı yok. Asfaltın üstünde duran iki üç milimetre su, yansıtmaya yetecek kadar düz bir yüzey oluşturur; altındaki koyu yol da camın arkasındaki siyah arka kaplama gibi davrandığı için aşağıdan gelen hemen hiçbir şey görüntüyle yarışmaz. Aynı yağmurun açık renkli beton bir meydanı yalnızca ıslak gösterirken siyah bir sokağı tabelalardan ve pencerelerden oluşan bir levhaya çevirmesinin nedeni budur.

Gerisini büyük ölçüde açı halleder. Su, ona dik gelen ışığın yalnızca yüzde ikisi kadarını yansıtır; ama bakış hattı yüzeye yaklaştıkça bu pay hızla artar ve sıyırma açılarında yarıyı geçer. Güzel birikinti fotoğraflarıyla dönenler çoğunlukla çömelip merceği yerden bir avuç içi kadar yukarıda tutar; o yükseklikte paspas büyüklüğündeki bir su, koca bir kuleyi alabilir. Ayağa kalkarsanız aynı birikinti yine gri gökyüzünü ve kum tanelerini gösterir.

Yansıma ayrıca nadiren durgundur. Geçen bir araba, saçaktan düşen bir damla ya da bir nefeslik rüzgâr neonu şeritlere böler ve yeniden durulması bir iki saniye sürer. O sakin aralıkta yakalanan kareler duvar kâğıdı olarak iyi iş görür, üstelik nedeni kolay gözden kaçar: üst yarı hareketlidir, alt yarı aynısını daha koyu ve daha yumuşak tekrarlar; böylece ekranın altındaki simgeler şehrin daha sessiz bir kopyasının üzerinde durur.