خطوط تراز، قابل کشت

تپه پلکانی، هزار سال تصمیم کوچک است که جمعشان به مجسمه بدل شده. هیچ‌کس کل آن را طراحی نکرد؛ هر نسل یک قفسه دیگر تراشید، آب را دنبال کرد، منحنی را محترم شمرد؛ و کوه کم‌کم خوانا شد.

در فصل کاشت عکاسی‌شده، پلکان‌ها آب می‌گیرند و به کاری آینه‌ای بدل می‌شوند، تپه‌ای از آسمان نگه‌داشته در دیوارهای گلی. در برداشت، طلایی می‌شوند. هر دو نسخه در این مجموعه هست، چون انتخاب ممکن نبود.

این‌ها چشم‌اندازهایی‌اند که نشان دست انسان صحنه را طبیعی‌تر جلوه می‌دهد، نه کمتر؛ دسته‌ای کمیاب، و آرام‌آرام امیدبخش.