W nowszych iPhone'ach tryb always-on nie wyłącza tapety, tylko mocno ją przyciemnia i obniża częstotliwość odświeżania do jednej klatki na sekundę. Wiele telefonów z Androidem idzie w drugą stronę: pokazuje zegar na czystej czerni, z zapalonym może jednym pikselem na dwadzieścia. Tak czy inaczej, ekran blokady wybrany w dzień spędza większość godzin w znacznie ciemniejszej wersji samego siebie.
Przyciemnienie nie jest równomierne. Jasne partie obrazu zachowują kształt, a niższe tony zapadają się razem w jedną płaską ciemność, więc niebo o zmierzchu, które przy pełnej jasności wyglądało bogato, może zamienić się w jeden mętny pas. Obrazy z wyraźnym motywem w średnich tonach, jak blady kwiat albo oświetlone okno na głębokim tle, wytrzymują lepiej niż sceny oparte na subtelnym detalu w cieniach. Zegar przez wszystkie te godziny leży na wierzchu, więc spokojna górna trzecia część ma tu większe znaczenie niż na jakimkolwiek innym ekranie.
Jeśli ulubione zdjęcie rozpada się w przyciemnionym stanie, iOS pozwala zostawić zegar always-on i wyłączyć samą tapetę w ustawieniach wyświetlacza, a wiele telefonów z Androidem pozwala wybrać osobny obraz dla tego trybu. Warto przez minutę popatrzeć na telefon leżący na biurku. Wersja, którą widzisz kątem oka, przy jednej klatce na sekundę, jest tą, na którą spojrzysz najczęściej.
