پنجه‌ی گربه: جایی که باد به آب ساکن دست می‌زند
روی دریاچه‌ای آرام، وزش باد به شکل لکه‌ای تیره‌تر بر سطح آب می‌لغزد، و ملوان‌ها از دیرباز نامی برایش داشته‌اند.
در صبحی بی‌باد، دریاچه آسمان را تقریباً یکنواخت بازتاب می‌دهد. بعد لکه‌ای تیره‌تر پیدا می‌شود، چند متر پهن، و سریع‌تر از هر جریانی که بتواند حملش کند روی آب می‌لغزد. قایقرانان بادبانی به آن cat's paw می‌گویند، یعنی پنجه‌ی گربه: نخستین نشانه‌هایی که وزش ملایم باد پیش از رسیدن نسیم واقعی روی آب آرام به جا می‌گذارد.
این تیرگی مسئله‌ی زاویه است. نسیمی فقط یک یا دو متر بر ثانیه کافی است تا موج‌هایی به ارتفاع چند میلی‌متر بسازد، و هر شیب ریز سهم خودش از بازتاب را از آسمان روشن منحرف می‌کند. از زاویه‌ای کم‌ارتفاع، آن تکه‌ی چروکیده بیشتر محیط تیره‌ی اطراف را بازتاب می‌دهد و نور بیشتری را به درون آب راه می‌دهد، برای همین سایه به نظر می‌رسد، بی‌آنکه چیزی جلوی خورشید را گرفته باشد.
کمتر پیش می‌آید که بیش از چند ثانیه دوام بیاورند، برای همین دیدنشان آسان از دست می‌رود و عکاسی‌شان سخت است. شاتر سریع لبه‌ی لکه را تیز نگه می‌دارد، مرزی که آب موجدار به شیشه می‌رسد. روی صفحه‌نمایش این ترکیب آرام کار می‌کند: یک شکل بافت‌دار در میدانی از بازتاب صاف، به اندازه‌ای که به چشم جهت بدهد و کادر را پر نکند.
