Ustaw zdjęcie dokładnie w rozdzielczości ekranu, a często wróci nieco większe, niż je wybrano, z brakującym przy brzegach pasem nieba albo ramieniem. Na iPhonie zwykle odpowiada za to Perspective Zoom, efekt paralaksy, który lekko przesuwa tapetę, gdy telefon się przechyla. Żeby obraz mógł się poruszać bez odsłaniania pustego brzegu, system najpierw go powiększa, a to powiększenie musi się skądś wziąć.
Kosztem jest cienka ramka wokół obrazu, najczęściej od kilku procent do jednej dziesiątej z każdej strony. Portret z wyśrodkowanym bohaterem prawie tego nie zauważa; zdjęcie z horyzontem tuż przy dole albo twarzą blisko górnej krawędzi traci dokładnie tę część, na której zależało. Niektóre launchery Androida robią coś pokrewnego w drugą stronę, przesuwając tapetę na boki, gdy przeciągasz między stronami ekranu głównego, co wymaga obrazu szerszego niż ekran.
Są dwa spokojne sposoby. Wyłączyć efekt w ustawieniach tapety, a obraz ułoży się piksel w piksel, albo zostawić go włączony i wybierać obrazy z oddechem, w których nic ważnego nie leży przy czterech krawędziach. Wtedy tło może kołysać się wraz z dłonią i nadal pokazywać całość tego, co wybrano.
