Zowel iOS als Android laat het vergrendelscherm en het startscherm een andere achtergrond dragen, en na een dag gebruik is de reden duidelijk. Het vergrendelscherm zie je telkens een seconde of twee, meestal met niets erop behalve een grote klok en een paar meldingen. Het startscherm bekijk je veel langer, maar altijd door een raster van twintig-en-nog-wat pictogrammen, een Dock en vaak een of twee widgets.
De twee taken trekken dus in tegengestelde richting. Een vergrendelscherm kan een sterk onderwerp aan, een gezicht, een felle bloem, een gebouw vol detail, omdat het alleen de ruimte deelt met de klok en vooral het bovenste derde rustig moet blijven. Een startscherm doet het beter met iets stils en gelijkmatigs van toon: een zachte kleurverloop, mist, open water, of dezelfde foto vervaagd, wat iOS met één tik aanbiedt als je de twee achtergronden koppelt.
Het koppelen is waar het meeste plezier zit. Een wijde opname voor het vergrendelscherm en een close-up van één hoek ervan voor het startscherm houdt de kleuren verwant en geeft de pictogrammen een egale ondergrond. Elke keer dat je ontgrendelt, stap je een stukje dieper dezelfde scène in, en de pictogrammen belanden op het deel dat het minst te vertellen heeft.
