iOS da Android de kilit ekranı ile ana ekranın farklı duvar kâğıtları taşımasına izin verir ve nedeni bir günlük kullanımdan sonra anlaşılır. Kilit ekranına her seferinde bir iki saniye bakılır; üzerinde genellikle büyük bir saat ve birkaç bildirimden başka bir şey olmaz. Ana ekrana çok daha uzun süre bakılır, ama bu hep yirmi küsur simgeden oluşan bir ızgaranın, bir dock'un ve çoğu zaman bir iki widget'ın ardından olur.
Yani iki iş zıt yönlere çeker. Kilit ekranı güçlü bir öznenin, yani bir yüzün, parlak bir çiçeğin ya da ayrıntıyla dolu bir binanın yükünü kaldırabilir; çünkü alanı paylaştığı tek şey saattir ve sakin kalması gereken esas olarak üst üçte birlik kısımdır. Ana ekranda ise sakin ve tonu dengeli bir görüntü daha iyi iş görür: yumuşak bir gradyan, sis, açık su ya da aynı fotoğrafın bulanıklaştırılmış hâli. iOS, ikisini eşleştirirken bunu tek dokunuşluk bir seçenek olarak sunar.
Eğlencenin çoğu eşleştirmede saklı. Kilit ekranı için geniş bir kadraj, ana ekran için onun bir köşesinin yakın kırpması kullanılınca renkler akraba kalır, simgeler de düz bir arka plan bulur. Her kilit açışta aynı sahneye bir adım daha girersiniz ve simgeler sahnenin söyleyecek en az şeyi olan yerine konar.
