Ay Işığı: İkinci El Güneşle Aydınlanan Bir Manzara
Dolunay gecesinde tarlalara düşen ışık, gri kayadan bir kez sekmiş güneş ışığıdır.
Ay'ın kendi ışığı yoktur. Yüzeyi kendisine ulaşan güneş ışığının yaklaşık sekizde birini yansıtır; bu ışık Dünya'ya geri döndüğünde dolunay yere birkaç desilüks kadar ışık verir, yani öğlenden yüz binlerce kat daha sönük. Yine de gölge düşürmeye yeter ve karda ya da açık renkli kumda bu gölgeler bir dalın biçimini okuyabileceğiniz kadar keskin olabilir.
Göze bakılırsa ay ışığındaki tarla gümüş ve mavi görünür, renk neredeyse tamamen çekilir. Bu ışığın değil, görmenin bir özelliğidir: loş ortamda çubuk hücreler devreyi alır ve bunlar renkleri ayırt etmez. Bir aletle ölçüldüğünde ay ışığı aslında güneş ışığından biraz daha sıcaktır, çünkü Ay toprağı kırmızıyı maviden biraz daha iyi yansıtır.
Geniş diyaframla çoğu zaman onlarca saniye süren uzun pozlama, o sönük ışıktan renkleri geri getirecek kadar toplar. Çimen yeniden yeşillenir, ambar yeniden kızarır; gökyüzündeki yıldızları ve gölgelerin pozlama sırasında kayması yüzünden oluşan yumuşak, çift kenarları fark edene kadar sonuç bulutlu bir öğleden sonrasına benzeyebilir. Ekranda bu tür fotoğraflar düşük ve eşit bir parlaklığı korur; koyu bir arayüzün arkasında rahatça durur.
Bu koleksiyonda