بیشتر گوشیها امروز حالت خواب یا تمرکز دارند که در ساعتی مشخص رنگ را از صفحه میگیرد و آن را خاکستری میکند، با این فرض که صفحهی بیرنگ راحتتر کنار گذاشته میشود. وقتی روشنش میکنید، نخستین چیزی که عوض میشود تصویر زمینه است. مزرعهای از لالههای سرخ در برابر برگهای سبز میتواند به یک خاکستری میانی یکدست فرو بریزد، چون سرخ و سبزِ همروشنایی وقتی فام حذف شود تقریباً به یک مقدار میرسند.
آنچه میماند روشنایی است: تفاوت میان روشن و تاریک، نه میان رنگها. آسمان کمرنگ بالای یک خطالرأس تیره، موجی سفید بر صخرهی سیاه، برگی در نور پسزمینه با رگبرگهایی در سایه، همه در خاکستری تقریباً به خوبی رنگی خوانده میشوند. راه سریع برای سنجیدن، پیش از آنکه کلید شبانه این کار را برایتان بکند، این است که از صفحهی قفل اسکرینشات بگیرید و در هر ویرایشگر عکسی اشباع را به صفر برسانید؛ اگر سوژه هنوز سر جایش بود، تصویر زمینه تاب میآورد.
ساعت را هم باید در نظر گرفت. در حالت خاکستری سیستم دیگر نمیتواند زمان و ویجتها را در تضاد با تصویر رنگ بزند، پس ناحیهی شلوغ و خاکستری میانی در بالای یک تصویر بلند، رقمهای سفید را میبلعد. نواری تیرهتر یا آرامتر در یکسوم بالایی، خواندن ساعت را در شب ممکن نگه میدارد، و همان تصویر در خاکستری اغلب آرامتر از هر زمان در رنگ است.