De meeste telefoons hebben tegenwoordig een slaap- of focusstand die het scherm op een vast uur grijs wegtrekt, in de gedachte dat een scherm zonder kleur makkelijker weg te leggen is. Zet je hem aan, dan verandert de achtergrond als eerste. Een veld rode tulpen tegen groene bladeren kan samenvallen tot één vlak middengrijs, want rood en groen van gelijke helderheid krijgen, zodra de tint wegvalt, bijna dezelfde waarde.
Wat overblijft is luminantie: het verschil tussen licht en donker, niet tussen kleuren. Een bleke lucht boven een donkere bergrug, een witte golf op zwart gesteente, een blad in tegenlicht met de nerven in de schaduw: alles leest in grijs bijna even goed als in kleur. Een snelle controle, voordat de avondschakelaar het voor je doet: maak een schermafbeelding van het vergrendelscherm en zet de verzadiging in een willekeurige fotobewerker op nul; als het onderwerp er nog is, houdt de achtergrond stand.
Dan is er ook de klok. In grijs kan het systeem de tijd en widgets niet meer inkleuren om te contrasteren met het beeld, dus een druk middengrijs gebied bovenin een hoog beeld slikt witte cijfers op. Een donkerdere of rustigere strook in het bovenste derde deel houdt de tijd 's nachts leesbaar, en hetzelfde beeld is in grijs vaak rustiger dan het in kleur ooit was.