Android 12'den beri dinamik renk açık olan telefon, duvar kağıdından örnek alır, görüntüyü birkaç aday tona indirger ve bunlardan birini tohum renk olarak seçer. Bu tohumdan, her biri siyaha yakın bir tonda başlayıp beyaza yakın bir tonda biten ton paletleri üretilir; sistem de bunları hızlı ayar kutucuklarına, kaydırıcılara, klavyeye ve isteyen her uygulamaya dağıtır. Windows'un otomatik vurgu rengi aynı fikrin daha sessiz bir sürümüdür, iPhone ise kilit ekranı saatinin rengini arkasındaki görüntüyle uyumlu olacak biçimde ayarlar.
Örnekleyici en geniş renk alanını olduğu gibi kabul etmez. Görüntüde hem yaygın hem de makul ölçüde doygun olan tonları tercih eder; dolayısıyla gri bir gökyüzündeki küçük turuncu bir tekne size turuncu bir tema verebilir. Sis, kar ya da beton gibi neredeyse tamamen nötr bir fotoğraf algoritmaya çok az kroma bırakır ve sonuç genellikle hafif mavimsi, yumuşak bir griye kayar; bu da her düğmede soluk görünebilir.
Bu yüzden dikey bir görsel ana ekrana konmadan önce, onu bir kez de resim olarak değil renk kaynağı olarak incelemekte yarar var. Sakin bir zemin üzerindeki tek ve net bir vurgu rengi çoğunlukla en okunaklı temayı verir; birbiriyle yarışan dört renkli bir görsel ise seçimi şansa bırakır. Çoğu telefon aynı duvar kağıdından çıkan iki üç alternatif palet de sunar ve küçük boyutlarda ikinci seçenek sıklıkla daha iyi okunur.