در گوشی‌های تازه، صفحه قفل می‌تواند سوژه اصلی تصویر را جدا کند و روی ساعت بگذارد، به طوری که قله‌ای یا گوش گربه‌ای جلوی رقم‌ها ایستاده به نظر برسد. گوشی عمق را از فایل نمی‌خواند؛ یک مرحله تفکیک سوژه اجرا می‌کند که حدس می‌زند سوژه کجا تمام می‌شود و پس‌زمینه از کجا شروع. اگر این حدس مطمئن نباشد، گزینه فقط خاکستری می‌شود و دلیلش را نمی‌گوید.
سه چیز تعیین می‌کند کار می‌کند یا نه. سوژه باید لبه‌ای تمیز در برابر یک سطح ساده داشته باشد؛ برای همین قله‌ای در برابر آسمان باز بسیار بیشتر از آدمی در خیابانی شلوغ جواب می‌دهد. باید به نوار ساعت برسد، تقریباً یک‌پنجم بالای کادر عمودی، اما فقط تا نیمه: وقتی بیش از حدود نیمی از رقم‌ها را بپوشاند، سیستم جلوه را پنهان می‌کند تا ساعت خوانا بماند. و در چند نسخه، گذاشتن ویجت زیر ساعت لایه‌بندی را خاموش می‌کند، مصالحه‌ای برای اینکه پشته شلوغ نشود.
پس تصویرهای مناسب بیشتر آسمانی‌اند با چیزی که از پایین بالا می‌آید، برجی، خط‌الراسی، شاخه‌ای تنها، و جایی بالای آن. کمی پایین‌تر بردن برش، یا کوچک کردن با دو انگشت، اغلب گزینه را برمی‌گرداند. چیزی که به دست می‌آید اندکی لایه‌بندی روی یک صفحه شیشه‌ای تخت است، و فقط تا وقتی می‌ماند که اعلان بعدی روی همه چیز بلغزد.
