Rozmiary tapet na telefon wyglądają jak lista niepowiązanych liczb: 1080×2340, 1170×2532, 1080×2400, 1440×3120. Po podzieleniu każdej pary większość ląduje blisko siebie, w okolicach 19,5:9 lub 20:9, a ekran jest nieco ponad dwa razy wyższy niż szeroki. Ta proporcja liczy się bardziej niż liczba pikseli, bo to ona decyduje, jak dużo obrazu zostanie obcięte.
Plik 1440×3120 to wygodny punkt wyjścia. Na telefonie 1080×2340 zmniejsza się dokładnie o jedną czwartą i nic nie ginie. Na telefonie 1080×2400 jest zmniejszany nieco mniej, żeby sięgnąć dodatkowej wysokości, i z każdego boku odpada około 14 pikseli, których nikt nie zauważy. Poziome zdjęcie 4K wypada o wiele gorzej: jego 2160 pikseli wysokości nie dociąga do 2340, więc telefon trochę je powiększa i zostawia pas szerokości około 997 pikseli, mniej więcej jedną czwartą kadru.
Warto znać dwa wyjątki. Wewnętrzny ekran składanego telefonu jest niemal kwadratowy, około 2160×1856, więc ten sam wysoki plik zostaje powiększony 1,5 raza i pokazuje mniej niż 40 procent swojej wysokości. Ekrany blokady z efektem głębi lub paralaksy również lekko przybliżają obraz, żeby miał miejsce na ruch, co dobrze tłumaczy, czemu motyw lepiej trzymać z dala od krawędzi. Gdy proporcje się zgadzają, a plik jest co najmniej tak wysoki jak wyświetlacz, zostaje jedna decyzja: gdzie znajdzie się motyw, kiedy zegar zajmie górną część szkła.
