ویرگا: بارانی که به زمین نمیرسد
رگههایی از زیر ابر آویزاناند و میانهٔ راه تمام میشوند، و زمین زیرشان خشک میماند.
ویرگا بارشی است که از ابر جدا میشود اما پیش از رسیدن به زمین تبخیر میشود. بهصورت رگههای خاکستری یا سفید از پایهٔ ابر آویزان است و در هوای صاف تمام میشود، بیآنکه چیزی زیرش باشد. بیشتر جایی دیده میشود که پایهٔ ابرها بلند و هوای زیر آنها خشک است: بیابانها، فلاتهای مرتفع و دامنهٔ پشتبهباد رشتهکوهها، جایی که یک قطره ممکن است سه یا چهار کیلومتر در هوایی سقوط کند که پیوسته از آن آب میگیرد.
این رگهها بهندرت راستاند. قطره در حین افتادن کوچک میشود و قطرهٔ کوچکتر کندتر میافتد، در حالی که باد در هر ارتفاع با سرعتی متفاوت آن را به پهلو میبرد؛ پس مسیر مثل قلاب یا ویرگول خم میشود و انتهای پایینیاش تا نابودی باریک میگردد. اغلب آنچه شروع به افتادن میکند بلورهای یخ است، نه باران؛ آنها مستقیم به بخار تبدیل میشوند و دنبالهٔ ظریفتر و لیفیتری برجا میگذارند. تبخیر هوای اطراف را سرد میکند و این هوای سردشده میتواند چنان تند فرو بنشیند که بهشکل وزش ناگهانی باد و دیوارهای از غبار به زمین برسد، حتی وقتی هیچ بارانی نمیرسد.
برای عکاس، ساعت مفید همان ساعت خورشید کمارتفاع است. وقتی نور از پهلو میتابد، رگهها روی ابر تیرهتر نارنجی یا صورتی میشوند و چند دقیقه آسمان شانهخورده به نظر میرسد. نوردهی را بر پایهٔ تارهای روشن تنظیم میکنند و در نتیجه زمین به نواری تیرهٔ ساده در پایین کادر فرو میرود. روی دسکتاپ این چیدمان بسیار بهکار میآید: جزئیات در دو سوم بالاییاند، نرم و بیلبهٔ تیز، و یکسوم پایینی آنقدر آرام است که نوار وظیفه و ردیفی از آیکونها را در خود جا دهد.
در این مجموعه