برف صدا را همان‌طور جذب می‌کند که رنگ را؛ کامل، و طی یک شب. چشم‌اندازی زیر برف مثل جهانی عکس می‌گیرد که اعلان‌هایش خاموش شده: همان خیابان‌ها، همان جنگل‌ها، بدون صدا.
تصاویر اینجا مطالعه‌ای هستند بر سفید روی سفید؛ تیرهای حصار با کلاه، درختان کاج با بغلی پر، یک ردیف رد پا که هم خلوت را خراب می‌کند و هم کاملش می‌کند.
ارزش گفتن دارد: صحنه‌های برفی صفحه‌های زمستانی را عمدی جلوه می‌دهند نه دلگیر. دسامبر به‌هرحال می‌آید؛ بهتر است انگار خودتان انتخابش کرده‌اید.
لبهٔ سایه: آن روز نور چقدر نرم بودآن نوار محو در لبهٔ سایه یک اندازه‌گیری است، نه یک حال‌وهوا.
سبز: رنگی که چشم با آن بحث نمی‌کندنیمی از خانه‌های حسگر به سبز اختصاص دارد و این ایده پیش از مهندسان، ایدهٔ چشم ما بوده است.
خط‌های مزرعه: پرچین‌ها، شیارهای شخم و مرزهایی که می‌کشیمزمین شخم‌خورده بزرگ‌ترین نقاشی‌ای است که اجازه داریم داخلش راه برویم.
هر چند وقت یک‌بار پس‌زمینه را عوض کنیمتصویری که دیگر نمی‌بینی‌اش، کاری هم انجام نمی‌دهد.
