مزرعه کم‌دراماتیک‌ترین چشم‌انداز ممکن است؛ نه صخره، نه آبشار، فقط صبری افقی. بعد آخرین ساعت نور می‌رسد و کل جهان مسطح به برنز بدل می‌شود. گندم به رشته لامپ بدل می‌شود. هر تکه علف سایه‌ای مخصوص خود می‌گیرد. معمولی‌ترین چیز، پرتره خودش را به دست می‌آورد.
این عکس‌ها خورشیدی کم‌ارتفاع و سایه‌هایی بلند مشترک دارند، اما حالتی مشترک ندارند: بعضی گرم و برداشت‌گونه‌اند، بعضی به بهترین شکل تنها، یکی‌دوتا هم همان اندوه خاص پایان تابستان در یک سه‌شنبه را دارند.
نور گرم پایان روز همان چیزی است که حالت شب صفحه شما تقلیدش می‌کند. با یکی از این‌ها، تقلید و اصل بالاخره یکی می‌شوند.
در این مجموعه
