Gebouwen, Omhoog Kijkend

Richt een camera recht omhoog tussen torens en architectuur wordt meetkunde met een budget. Gevels lopen samen, glas citeert de lucht terug naar zichzelf, en een gebouw waar je normaal langs zou lopen wordt een patroon waar je naar kunt blijven staren.

De foto's hier gaan minder over herkenningspunten dan over lijnen — de herhalende ramen, de naad waar twee bouwperiodes elkaar raken, dat ene balkon dat het raster breekt en het daarmee juist bewijst.

Gestructureerde achtergronden passen bij mensen die houden van orde die ze niet zelf hoefden te scheppen. Het raster houdt stand; je iconen lenen zijn discipline; iedereen oogt georganiseerder dan hij is.