پنجاه سایه از کلروفیل

در جنگلی کهن بایستید و سبزها را بشمارید: لیمویی جایی که آفتاب به برگ نو می‌خورد، سبزِ تیره‌بطری در گودی‌ها، سبزِ نقره‌ای در سمت خزه‌گرفته تنه‌ها، غباری سبزِ زرد جایی که تاج درختان نازک می‌شود. شرکت‌های رنگ شاید چهل‌تا از این‌ها را نام‌گذاری کرده‌اند. جنگل حاضر به استانداردسازی نیست.

عکس‌های اینجا بیشتر غوطه‌ورشدن‌اند تا نما؛ گرفته‌شده از درون جنگل، رو به بالا از میان لایه‌ها، یا در امتداد مسیرهایی که آن‌طور که مسیرهای خوب باید، از دید پیچ می‌خورند.

می‌گویند صفحه سبز چشم را استراحت می‌دهد، و برای یک‌بار هم که شده فولکلور به فیزیولوژی نزدیک است. چه واقعاً آرامتان کند چه نه، مطمئناً چیزی به ضربان قلبتان اضافه نمی‌کند.