پیدا کردن نسخهٔ اصلی: جست‌وجوی معکوس تصویر برای والپیپر
والپیپری که از پنج بازنشر گذشته باشد، به‌ندرت همان فایل اولیه است و ردیابی آن معمولاً یک دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد.
بیشتر والپیپرهایی که مردم ذخیره می‌کنند از خود عکاس دانلود نشده‌اند. آن‌ها را از یک تاپیک انجمن، گالری گوشی یا یک گروه چت برداشته‌اند و هر مرحله بی‌سروصدا فایل را دوباره ذخیره کرده است. کادری ۶۰۰۰ پیکسلی ممکن است با عرض ۱۰۸۰ پیکسل برسد، کمی برش‌خورده و با بلوک‌های JPEG در گرادیان آسمان؛ و چون تصویر هنوز قابل شناسایی است، افت کیفیت دیده نمی‌شود تا وقتی که روی مانیتور ۲۷ اینچی کشیده شود.
جست‌وجوی معکوس بر اساس ظاهر تصویر کار می‌کند، نه نام آن. Google Lens و Bing Visual Search در پیدا کردن صفحه‌هایی که از تصویر استفاده کرده‌اند خوب‌اند؛ TinEye کندتر است اما اجازه می‌دهد نتایج را بر اساس اندازه مرتب کنید، پس بزرگ‌ترین نسخه بالا می‌آید. تصویر برش‌خورده معمولاً اگر مرکزش سالم مانده باشد باز هم تطبیق پیدا می‌کند، و نسخه‌ای با واترمارک یا نام عکاس در گوشه اغلب مفیدترین نتیجه است، چون به خود عکاس می‌رسد. وقتی نام را پیدا کردید، پورتفولیوی خود عکاس یا یک صفحهٔ استوک معمولاً تمیزترین فایل را دارد، همراه با شرایط استفاده.
خوب است نتیجه را با نسخه‌ای که از قبل دارید مقایسه کنید. هر دو را روی ۱۰۰ درصد باز کنید و به لبه‌های ظریف نگاه کنید: برگ‌ها، طناب‌ها و دکل، حاشیهٔ یک ابر. اگر فایل جدید بزرگ‌تر است اما لبه‌ها همان‌قدر نرم‌اند، احتمالاً در جایی از مسیر بزرگ‌نمایی شده و بازیابی نشده است. نسخهٔ اصلی واقعی معمولاً روی صفحه به‌وضوح پیداست، چون آسمان دیگر به نوار نوار نمی‌شکند و چیزهای ریز گوشه‌ها برمی‌گردند.
