والپیپری برای تبلتی که می‌چرخد

تبلت تنها صفحه‌ی خانه است که جهت ثابتی ندارد. در رختخواب برای کتاب‌خواندن ایستاده است و وقتی به کیبورد تکیه‌اش می‌دهی، دراز می‌کشد. برای این‌که با هر چرخش نوار سیاهی پیدا نشود، بیشتر سیستم‌ها والپیپر را آن‌قدر بزرگ می‌کنند که در هر دو حالت ضلع بلند را بپوشاند؛ یعنی در عمل تصویر را مثل یک مربع به کار می‌برند. روی تبلت ۴:۳ همیشه حدود یک‌چهارم عکس بیرون از صفحه است و این‌که کدام یک‌چهارم، بستگی دارد به این‌که چطور نگهش داشته‌ای.

برای همین بهتر است سوژه نزدیک وسط بنشیند. ناحیه‌ای که هر دو جهت می‌بینند مربعی است به پهنای ضلع کوتاه، و هر چه بیرون از آن باشد در یک حالت پیدا و در حالت دیگر ناپدید می‌شود. فانوس دریایی‌ای که در منتهای چپ یک قاب عریض نشسته، روی میز جای درستی دارد و در رختخواب نصفه می‌ماند. منظره‌های باز و یکدست چرخش را بهتر تاب می‌آورند: افق دریا، دره‌ای در مه، تاج جنگل از بالا؛ جاهایی که اگر از هر طرف نواری کم شود، چیز مهمی از دست نمی‌رود.

وضوح هم از همین مربع درمی‌آید. اگر ضلع بلند صفحه ۲۷۳۲ پیکسل باشد، ضلع کوتاه تصویر هم باید حدود ۲۷۳۲ پیکسل داشته باشد، وگرنه سیستم بزرگش می‌کند و جزئیات نرم می‌شوند. یک عکس افقی ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ به‌زحمت تبلتی متوسط را می‌پوشاند؛ برای بزرگ‌ترین مدل‌ها جواب صادقانه یک نسخه‌ی اصلی بلندتر است. آزمونش ده ثانیه طول می‌کشد: تصویر را بگذار، بعد تبلت را آرام به دو طرف بچرخان و ببین چه چیزی از قاب بیرون می‌لغزد.