درباره لحظه‌ای که قله برفی دو رنگ را همزمان به خود می‌گیرد؛ صورتی بر تارک، خاکستری مایل به آبی بر شانه‌ها. کوهنوردان آن را «الپنگلو» می‌نامند و برایش زنگ ساعت تنظیم می‌کنند. بقیه ما معمولاً همان ساعت را در خواب می‌گذرانیم؛ شاید برای همین است که صبح‌ها، همان لحظه، روی صفحه گوشی این‌قدر دلنشین می‌نماید.
تصاویر این مجموعه فقط برای همان یک ساعت انتخاب شده‌اند. نه خط‌الرأس‌های تند نیمروز، نه دریاچه‌های فیروزه‌ای کارت‌پستالی. فقط هوای سرد، نوری کم‌جان، و هندسه‌ای آن‌قدر کهن که مهلت‌های کاری در برابرش قابل چانه‌زنی به نظر می‌رسند.
نکته‌ای کاربردی: صحنه‌های برفی با آیکون‌ها مهربان نیستند. یک‌سوم بالایی این قاب‌ها که بیشتر خالی مانده، عمدی است؛ ساعت و ابزارک‌های شما در بخش آرام آسمان می‌نشینند، نه روی خط‌الرأس کوه.
در این مجموعه
