Kwiaty z odległości czytania

Z bliska kwiat przestaje być ładny, a zaczyna być inżynierią. Żyłki biegną jak dopływy rzek. Pyłek leży w odmierzonych kopczykach. Brzeg płatka, powiększony, ma tę celową krzywiznę czegoś raczej zaprojektowanego niż wyhodowanego.

Ten zbiór żyje właśnie w tej odległości – na tyle bliskiej, że kolor staje się terenem. Tła rozmywają się w miękkie pola tak, jak potrafi to zrobić tylko prawdziwa optyka, a jedna kropla wody wykonuje pracę całego nieba.

Tapety z drobnym motywem świetnie się skalują: na telefonie kwiat wypełnia dłoń, na komputerze zamienia się w ciche pole koloru, nad którym unosi się twoja praca.