Zwart-wit is niet wat camera's vroeger deden; het is wat aandacht doet. Strip de kleur weg en een straat herschikt zich rond licht, lijn en gebaar — de diagonaal van een schaduw, een figuur op precies de juiste afstand, de meetkunde waar kleur je van afleidde.
Deze collectie geeft de voorkeur aan hard licht en geduldige timing: middagschaduwen scherp als trappen, eenzame forenzen afgedrukt tegen heldere muren, nat asfalt dat zilver doet.
Een monochrome achtergrond is ook, praktisch gezien, een diplomaat. Ze past bij elke ooit ontworpen iconenset en laat appkleuren gekozen ogen. De stad doet de ingetogenheid zodat je scherm dat niet hoeft te doen.
In deze collectie
